25 Aralık 2010 Cumartesi

Bir kitap/ Ahmet Ümit


Okumasını çoktan bitirdiğim fakat bir türlü hakkında çiziktiremediğim kitap, Ahmet Ümit İstanbul Hatırası'ndan bahsedeceğim.
Kitap beklediğimi pek vermedi bana.
Herhalde okuduğum yorumlardan olsa gerek, bende büyük bir etki bırakacağını düşünmüştüm.
Kurgusu güzel, polisiye olarak gerçekten başarılı, buna diyecek yok.
Fakat diyebilirim ki, Csi - Kanıt ikilisi ne kadar uyumluysa
Jean Christophe Grangé - Ahmet Ümit ikilisinde de öyle bir uyum var.
Benim için Grangé kitapları çok ayrı bir yerdedir, konuların özgünlüğü ve işlenişi, seyir tamamiyle farklıdır, polisiye kitaplarını Grangé'yle sevdim. Fakat Ahmet Ümit, o tadı verebilmiş, hakkını yememek lazım. Öte yandan Grangé'nin Kolonisi'ni hatırlattı başrol karakteri bana bir nebze, bilenler bilir.
İstanbul Hatırası'ndan mütevellit İstanbul tarihine doyduruyor kitap. Cinayetlerde olaydan ziyade "mekan" ehemmiyet kazanmış, İstanbul kurucularıyla -Kral Byzas, Konstantin, Jüstinyen, Fatih Sultan Mehmet, Kanuni gibi- anlatılmış fakat ben İstanbul'u çok bilmediğimden biraz zorlandım. Diyebilirim ki İstanbul'da yaşayan biri okuduğunda kitap daha keyifli olacaktır ve tarihi öğreticiliğinden daha çok istifade edecektir.

Genel olaraksa kanaatim, ağır fikir kitaplarından sıkılıp şöyle sürükleyici bir kitaba ihtiyacınız varsa, okunabilir.

Keyifli okumalar :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Birşeyler söyleyesim geldi