9 Mayıs 2014 Cuma

Ben Öldüm

Merhaba okuyucu,
Sen bu yazıyı okuduğunda ben muhtemelen çok uzaklarda değil, toprağın altında sınavın en zor yerinde olacağım. Ecel terleri bile dökemeyeceğim, düşünsene ecelim gelmişte geçmiş çoktan.
Sen bu yazıyı okurken ben pişmanlıklarıma yanacağım belki de. Ah diyeceğim ah! Bir şansım daha olsa...
Belki de demeyeceğim, cennetten mis kokular gelecek ve belki ben, sadece neden daha önce ölmediğime pişman olacağım.

                                                          ***

Böyle bir yazıyı yazmakta okumakta çok zor! :) Devam edemedim çünkü kanım çekildi. Bir ürperdim.
İnsan kendinden başka herkesin ölümünü  düşünebiliyor belki de ama bir kendini o kefenin içinde hayal edemiyor. Hep sanki içinden bir ses "en az 60 ıma kadar yaşarım ya" diyor. Daha gencim, ölecek olsam hissederim...
Bazen ölenin ardından hikayeler duyuyoruz, "hissetmişti öleceğini" diyorlar. Sarıldı bol bol, öptü kokladı, biliyordu besbelli..
Ha o işte o bilenler gibi bizde bileceğiz zannediyoruz.Belki onlarda bilmiyordu ama Allah teala bir lütfetti gidenede kalana da. Bilemiyorum.

Günde en az iki kez düşünürüm öldüğümü. Derinlemesine düşünürüm ama. "Aaa ben ölsem acaba cenazeme kimler gelir?" şeklinde bir geyikle değil. Böyle baya baya düşünürüm. Pat! İşte öldün! Bütün planların, isteklerin arzuların puff yalan oldu gitti. Daha yaparım dediklerin bak arkada kaldı, küslüklerin, kırgınlıkların hep kaldı bu dünyada... Rüyalarını süsleyen ev, hayalindeki araba, yoluna öldüğün beyazatlın, canını dişine takıp çalışarak gideceğin tatil yada kredi borcu öylece duran evin... Aha bak. Öldün gittin...
Ağlayıp sızladığın, uyuz olduğun, her şeye veda ettin.
Kazaya kalan namazların, oruç borçların kaldı. Yarım bıraktığın hatimler, eksik kalan dualar!
Helallik isteyemediklerin. Haklarını helal etmeyenler...
Oha! Resmen yandın... Aha şimdi öldün. N'apıcaksın?

Ölümü düşünmek insanı silkeliyor, omuzlarından tutup sarsıyor. Herkes günde iki kez düşünmeli bence öldüğünü. İnsan o zaman hayatta adımını atarken daha mutlu ve güvenli atıyor. Kimseyi kırmak istemiyor, kul hakkıyla yüzleşmek istemiyor, daha mutlu yaşıyor.
Dedem  "bütün arkadaşlarımız öldü, sıra bizde artık" dediğinde ben o kadar üzüldüm ki. İnsanın arkadaşları bir bir giderken öte aleme, en çok o zaman hissediyor sanırım ölümü. Ama ölüm her an kapımızda, bilmemize rağmen idrakımız çok az. İdrak edebilmek içinde düşünmek gerekiyor bence.

"Sûr'a üfürülmüştür, bir de ne baksınlar kabirlerinden Rablerine doğru akın ediyorlar.Onlar: "Eyvah başımıza gelenlere! Mezarımızdan bizi kim kaldırdı? O Rahmân'ın vaad buyurduğu işte bu imiş. Gönderilen peygamberler de doğru söylemişler" derler." Yasin /51-52

Mübarek Yasin'in en çok bu ayetleri beni etkileyip, ağlatır. Kalbimi titretir. Bir çok sure'de de buna benzer ayetler geçer ya. Yüreğimde hissederim o pişmanlığı, çok zor. Ölüm gitmişsin, dönemezsin, kaçış yok, hesap var. 
Çalışmayıpta sınav sorularını gördüğünde "çok kolaymış beya çalışan yapar, keşke çalışsaydım" pişmanlığı yaşar ya insan. Ah be der ah be! Bileydim kasardım biraz. Bileydim...
Biz biliyoruz. Biraz kasmamız lazım. Çok kasmamız lazım.
Ölümde yalnızlık vardır. Doğumda olduğu gibi. Tek başına kalır insan, ölüp gider işte. Ne çocuğunu alabilir yanına, ne kocasını, ne çok sevdiği eşyasını. Ölümün bu yalnızlığı, yalnız kalışlarımda ölümü hatırlamama sebeptir.

Bu gün ben öldüm, siz de öldünüz. Siz de bu yazıyı okurken kendi ölümüzü düşündünüz. İçiniz ürperdi.
Pişmanlıklarınız baş gösterdi, ağzınızdan çıkana üzüldünüz, yapmadıklarınıza.. boşverdiklerinize.

O yüzden diyorum ki 
sağlıklı yaşam için günde iki kez tok karnına düşünün ölümünüzü...




8 yorum:

  1. Çok haklısın hem de çokkk. Hiç ölmeyecekmiş gibi geleceğe dair milyon tane plan yapıyoruz.
    Ötelediğimiz o kadar çok şey var ki...
    Düşündükçe kendi hesabını kendine veremiyor insan.
    Rabbim iki cihanımız da da güzellikler versin inşallah.
    Tekrar düşündürdün vesile oldun canım benim Allah razı olsun senden..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sendende. cümlemizden de razı olsun hayatım

      Sil
  2. zikir derslerinde vardır bu. Hergün 5 dk ölüm anını sonrasını düşünürsün ve zikre geçersin. İnsanı dünyadan soğutan, nefsini yola getiren bir yöntem :)

    YanıtlaSil
  3. kacimiz dusunuyor ki olumu gunde..
    olumu dusunse insanlar belkide bu kadar kotuluk yapmazlardi

    YanıtlaSil
  4. Ben de sıklıkla bu düşünceler içersin de bulurum kendimi.Bunda önceden kısa süreli de olsa geçirdiğim; "Panik Atak" hastalığının da etkisi var tabii.O zamandan bu yana hayata bakış açım ve ölümle ilgili düşüncelerim çok değişti.Daha bir sorgular oldum hayatı!
    Zor bir süreçti ama,Allah'ımın da yardımıyla atlattım.Gerçi hala tam anlamıyla ölüme hazır mıyım tartışılır ama, en azından nefsim el verdiğince hazır olmaya,Dünya'nın boşluğundan kurtulmaya çalışıyorum!
    Rabbim güzel ve hayırlı ölümler nasip etsin.En önemlisi bizleri hayırlı kullarından eylesin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. büyük geçmiş olsun arkadaşım. Dualarına amin... ^^

      Sil

Birşeyler söyleyesim geldi